Powered By
BLOGFA.COM
وقتی تو به دنیا اومدی بارون می بارید
اما آسمون بارونی نبود
این فرشته ها بودن که گریه می کردن
چون یکی از میونشون کم شده بود.
مژده جونم تولدت مبارک
یک سئوال منطقی این است که اگر موسیقی ما واقعاً اینقدر با ارزش و قوی است پس چرا در دنیا و حتی در داخل کشورمان در این جایگاه نیست؟
اینکه ما در موسیقی نتوانسته ایم جهانی شویم دلیلش ضعف موسیقی ما نیست بلکه دلیلش همان دلیلی است که ما در علم و دانش و صنعت از دنیا عقبیم. ما دیر به این فکر افتادیم که موسیقی کلاسیک داشته باشیم (کلاسیک ایرانی) به علاوه برخی افراد افراطی بزرگترین ضربه ها را بر پیکره موسیقی ایرانی وارد کرده اند. به علاوه در دنیا ما چندان هم بی رتبه و منزلت نیستیم؛ در سالهای اخیر بزرگان موسیقی ما توانسته اند افتخارات بسیار بزرگی برای موسیقی ما به ارمغان بیاورند.2 مورد از 5 اثر برتر هنری جهان را هنرمندان موسیقی ما به خود اختصاص دادند(1). جایزه پیکاسو سازمان یونسکو که اعتباری در حد جایزه نوبل دارد و هر ساله به بهترین هنرمند جهان اهدا می شود برای موسیقی ما به ارمغان آمد(2). اما چرا این افتخارات اصلا در داخل کشور انعکاس نیافته شما قضاوت کنید.
اما چرا در داخل کشور، موسیقی ما خیلی پر طرفدار نیست؟پاسخ این است که موسیقی مثل کتاب است. اگر ما به یکباره بعد از آموختن خواندن و نوشتن برویم سراغ آثار نویسندگانی بزرگ مثل دکتر شریعتی، چه انتظاری وجود دارد؟ طبیعی است که کسی که سواد کافی ندارد از آثار بزرگان علم سر در نیاورد. موسیقی هم همین طور است. کسی می تواند جملات پیچیده و باارزش موسیقی را درک کند و از آن لذت ببرد که سواد درک آن را داشته باشد. وقتی در جامعه امروز ما از هر 100 نفر 10 نفر نمی توانند الفبای موسیقی را بشمارند چگونه می توان انتظار داشت که موسیقی عظیم کشورشان را درک کنند. یک نفر کم سواد از داستانهای هزار و یکشب به مراتب بیشتر لذت می برد تا غزلیات شمس مولوی. و برعکس آن یک نفر صاحب اندیشه نمی تواند از افسانه های هزار و یکشب لذت ببرد ولی وقتی اثر باارزشی را مطالعه می کند غرق در لذت می شود.
موسيقي درماني در پزشكي در ادامه مطلب
